ความโดดเดี่ยวนั้น เกิดขึ้นได้กับทุกคน....ทุกช่วง ทุกห้วงวลา
แม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คน...มากมายแค่ไหน ตัวเราก็คือ ตัวเรา....
คนอื่น....นอกจากตัวเรา ย่อมไม่ใช่ตัวเรา
.....?
หลายคนไม่ชอบความโดดเดี่ยว...
การมุ่งมั่นในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง...หรือทำกิจกรรม กับผู้อื่นก็ช่วยในการ กลบฝังความโดดเดี่ยวได้
เหมือนการออกวิ่งโดยไม่ได้ก้มมองดูเท้าตนเอง....สุดท้ายก็จะล้ม
ทุกครั้งที่เราพัก ทุกหนที่เราหยุด....มันก็จะกลับมา ....เพราะ ความโดดเดี่ยวนั้น ไม่ได้หายไปไหน
เราเกิดมาบนโลก...คนเดียว ไม่มีใครในโลกนี้ คือ "เรา" ไม่มี "เรา" อยู่ที่ไหนที่อื่น นอกจากตรงนี้.....ตรงที่ "เรา" อยู่
การกลบฝังความโดดเดี่ยว...อาจทำให้เราสบายใจ เพียงชั่ววูบ
กลับกัน...คนที่คอยแต่จะกลบฝังมันเอาไว้ จะเป็นผู้ที่เจ็บปวดกว่าผู้อื่น หากเผชิญกับความโดดเดี่ยวนั้น
ทุกคน...อยู่อย่างโดดเดี่ยว
edit @ 7 Jan 2008 00:56:57 by Folu [timeless]