2008/Jan/07

ความโดดเดี่ยวนั้น เกิดขึ้นได้กับทุกคน....ทุกช่วง  ทุกห้วงวลา

แม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คน...มากมายแค่ไหน ตัวเราก็คือ ตัวเรา....

 

คนอื่น....นอกจากตัวเรา  ย่อมไม่ใช่ตัวเรา

 

.....?

 

หลายคนไม่ชอบความโดดเดี่ยว...

การมุ่งมั่นในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง...หรือทำกิจกรรม กับผู้อื่นก็ช่วยในการ  กลบฝังความโดดเดี่ยวได้

 

เหมือนการออกวิ่งโดยไม่ได้ก้มมองดูเท้าตนเอง....สุดท้ายก็จะล้ม

 

ทุกครั้งที่เราพัก ทุกหนที่เราหยุด....มันก็จะกลับมา   ....เพราะ ความโดดเดี่ยวนั้น ไม่ได้หายไปไหน

 

เราเกิดมาบนโลก...คนเดียว  ไม่มีใครในโลกนี้ คือ "เรา" ไม่มี "เรา" อยู่ที่ไหนที่อื่น นอกจากตรงนี้.....ตรงที่ "เรา" อยู่

 

การกลบฝังความโดดเดี่ยว...อาจทำให้เราสบายใจ  เพียงชั่ววูบ

กลับกัน...คนที่คอยแต่จะกลบฝังมันเอาไว้   จะเป็นผู้ที่เจ็บปวดกว่าผู้อื่น หากเผชิญกับความโดดเดี่ยวนั้น

 

 

 

 

 

ทุกคน...อยู่อย่างโดดเดี่ยว

 

 

 

edit @ 7 Jan 2008 00:56:57 by Folu [timeless]

2006/Dec/25

อะไรคือความตาย?

ความตายสำหรับท่านแล้ว คือสิ่งใด?

การลาจาก? ความเศร้าโศก? ความผิดหวัง ความโชคร้าย หรืออย่างไร?

คำตอบมีเพียงสิ่งเดียว...

สิ่งที่สูญเสียไปหลังจากมีผู้หนึ่งต้องตายไป

ชีวิต

เวลา

จากทื่เคยมีชีวิต มีการตอบสนอง การพูดคุยกัน...

เป็นไม่มีชีวิต

จากที่เคยมีเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน ได้เคยใช้ร่วมกัน...

จะไม่มีเวลาเช่นนั้นอีก

ถ้าเช่นนั้น...

การมีชีวิตอยู่ล่ะ คืออะไร?

ทั้งชีวิต และเวลา...สิ่งที่อยู่บั้นปลายของทั้งคู่ที่จะเกิดขึ้นก็คือ

การที่เราได้เข้าไปอยู่ในความทรงจำ ความคิดคำนึงของผู้อื่น

นั่นคือคำตอบ

สิ่งที่โหดร้ายกว่าความตายก็คือ

ลืมเลือน

คนผู้นี้ มีชีวิตอยู่ในโลกนี้...จริงหรือ? หากไม่มีสิ่งใดเป็นตัวบ่งบอก

แล้วทุกอย่าง...

....

ก็จะเหลือเพียงความว่างเปล่า (nothingness)

2006/Dec/19

ท่านรู้หรือเปล่า?
ที่ต้นกำเนิดของโลกนั้น
 ความดี  ความชั่ว    
ต่างก็คือตัวตนเดียวกัน
เปรียบเสมือน
ด้านหน้า กับด้านหลัง ของกระดาษสีขาวแผ่นนึง
และคนที่ แต่งแต้มสีสันให้กับกระดาษเหล่านั้นก็คือ
มนุษย์
มีเพียงมนุษย์เท่านั้น ทีแบ่งแยกสิ่งที่แต่เดิมไม่มีสี
ออกเป็น ขาว และดำ
โดยใช้ความเห็นของมนุษย์เอง
ความจริงนั้น
มนุษย์ที่มีแต่ความขัดแย้ง
มนุษย์ที่มีแต่ความเปราะบาง
เป็นผู้ตัดสิน ความดี และความเลวนั้นเสียเอง